حافظ ، اشراق و الهام و تجليات مباحثى كه در آن حلقه جنون مىرفت وراى مدرسه و قيل و قال مسأله بود حديث عشق كه از حرف و صوت مستغنى است به ناله دف و نى در خروش و ولوله بود آن روز بر دلم در معنى گشاده شد كز ساكنان درگه پير مغان شدم عارف از پرتو مىراز نهانى دانست گوهر هركس از اين لعل توانى دانست شرح مجموعه گل مرغ سحر داند و بس كه نه هركو ورقى خواند معانى دانست اى كه از دفتر عقل آيت عشق آموزى ترسم اين نكته به تحقيق ندانى دانست عاشق شو ار نه روزى كار جهان سرآيد ناخوانده درس مقصود از كارگاه هستى جناب عشق را درگه بسى بالاتر از عقل است كسى اين آستان بوسد كه سر در آستين دارد سخن از مطرب و مىگوى و راز دهر كمتر جو كه كس نگشود و نگشايد به حكمت اين معمّا را ساقيا جام ميم ده كه نگارنده غيب نيست معلوم كه در پرده اسرار چه كرد